• ΑΡΧΙΚΗ
  • ΝΕΑ
  • Η Πλακεντία Κτηνιατρική Κλινική στο 42<sup>o</sup> Παγκόσμιο Συνέδριο Κτηνιατρικής Ζώων Συντροφιάς της WSAVA

Ιστιοκυτταρική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Ιστιοκυτταρική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Καπανταϊδάκης Εμμανουήλ, Σταθοπούλου Βασιλική

Παρουσίαση περιστατικού

Γαλλικό μπουλντόγκ, ενός έτους, θηλυκό, ακέραιο, προσκομίστηκε για διερεύνηση χρόνιας διάρροιας. Οι διάρροιες είχαν τα χαρακτηριστικά προέλευσης από το παχύ έντερο (αυξημένη συχνότητα > 3 / ημέρα, πολτώδης σύσταση, παρουσία βλέννης και αίματος). Στο ιστορικό αναφέρεται η χορήγηση ενδοαποπαρασίτωσης με φαιμπαντέλη 15 mg/kg, πυραντέλη 14,4 mg/kg και πραζικουαντέλη 5mg/kg (Drontal, Bayer) και κλινικής δίαιτας για πεπτικές διαταραχές, χωρίς κλινική βελτίωση.

Κλινική εξέταση

  • Αφυδάτωση 10%
  • ΧΕΤ 3 sec
  • Φυσιολογικό χρώμα βλεννογόνων
  • 100 παλμοί/ λεπτό
  • Αναπνοές 15/ λεπτό
  • Τ 38 oC
  • δείκτης σωματικού βάρους 2/5.

Αιτίες προσκόμισης

  • Διάρροια, παρουσία αίματος και βλέννης
  • Διαλείποντες έμετοι
  • Σταδιακή απώλεια βάρους

Διαγνωστικό πλάνο

Για τη διαγνωστική προσέγγιση του περιστατικού πραγματοποιήθηκε

  • πλήρης αιματολογικός και βιοχημικός έλεγχος με μέτρηση βασικής συγκέντρωσης κορτιζόλης στον ορό του αίματος και μέτρηση ηλεκτρολυτών, ώστε να αποκλεισθούν τα νοσήματα εξωπεπτικής προέλευσης.
  • παρασιτολογικές εξετάσεις κοπράνων
  • υπερηχοτομογραφική εξέταση κοιλίας

Αρχικά ευρήματα

Οι βιοχημικές εξετάσεις στον ορό του αίματος κατέδειξαν ήπια υποπρωτεϊναιμία, λόγω χρόνιας αιμορραγίας από τον πεπτικό σωλήνα. Η υπερηχοτομογραφική εξέταση κοιλίας ελέγχθηκε φυσιολογική και η μέτρηση της βασικής συγκέντρωσης κορτιζόλης στον ορό του αίματος ήταν μέσα στα φυσιολογικά όρια αναφοράς (Πίνακας 1). Βάση των αποτελεσμάτων, αποκλείστηκαν τα νοσήματα εξωπεπτικής προέλευσης και βάση της κλινικής συμπτωματολογίας, η νοσογένεια εντοπίσθηκε στο παχύ έντερο.

Πίνακας 1. Αιματολογικό και βιοχημικό προφίλ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΞΈΤΑΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΒΙΟΧΗΜΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ
RBC 6,41 M/μL 5.65-8.87 Na 146mmol/L 144-160
HCT 42,3% 37.3-61.7 K 4,3mmol/L 3.5-5.8
HGB 14,8 g/dL 13.1-20.5 Na/K 34
MCV 66 fL 61.6-73.5 Cl 111mmol/L 109-122
MCH 23,1 pg 21.2-25.9 GLU 126 mg/dL 70-115
MCHC 35,0 g/dL 32.0-37.9 ALT 41 U/L 15-65
RDW 18,6 % 13.6-21.7 PHOS 4,2 mg/dL 2.5-5.3
%RETIC 0,9% TPRO 5,1 g/dL 5.2-8.2
RETIC 59,6 K/μL 10.0-110.0 ALB 2,3 g/dL 2.3-4
WBC 6,37 K/μL 5.05-16.76 GLO 2,8 g/dL 2.5-4.5
NEU 3,41 K/μL 2.95-11.64 TBIL <0,1 mg/dL 0,15-0,45
LYM 1,68 K/μL 1.05-5.10 CHOL 118 mg/dL 120-300
MONO 0,97 K/μL 0.16-1.12 ALP 45 U/L 20-150
EOS 0,29 K/μL 0.06-1.23 CREA 0,8 mg/dL 0,5-1.8
BASO 0,02 K/μL 0.00-0.10 BUN 18 mg/dL 7-27
PLT 268 K/μL 148-484 GGT 0 U/L 2-8
MPV 11,0 fL 8.7-13.2 CA 8,8 mg/dL 7.9-12
PDW 15,1 fL 9.1-19.4 AMYL 1172 U/L 500-1500
PCT 0.29 % 0.14-0.46 LIPA 766 U/L 200-1800
B. Cort 3.3μg/dL        

Διαφορική διάγνωση

  • Παρασιτώσεις (Giardia, Trichuris, Histoplasma)
  • Ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος εντέρου (ΙΦΝΕ)
  • Aιμορραγική εντερίτιδα των μικρόσωμων φυλών αποδιδόμενη σε κλωστριδιακή εντεροτοξίνη
  • Ιστιοκυτταρική - Ελκωτική κολίτιδα
  • Πυοκοκκιωματώδης κολίτιδα
  • Λεμφοκυτταρική - Πλασμοκυτταρική κολίτιδα

Διερεύνηση

  • Διενεργήθηκε ενδοσκόπηση ανώτερου και κατώτερου πεπτικού με ταυτόχρονη λήψη βιοψιών, καθώς και λήψη ιστοτεμαχίου παχέως εντέρου για καλλιέργεια και αντιβιόγραμμα. Κατά την ενδοσκόπηση του οισοφάγου, του στομάχου και του λεπτού εντέρου μακροσκοπικά δεν εντοπίσθηκαν αλλοιώσεις, ενώ κατά την κολονοσκόπηση, διαπιστώθηκαν πολλαπλά ενεργά έλκη και ψευδομεμβράνες στο κατιόν κόλον και στο τυφλό. Η ειλεοτυφλική βαλβίδα ήταν εξοιδημένη με διαβρώσεις και αβαθή έλκη στο σφιγκτήρα της.
  • Εν αναμονή των αποτελεσμάτων της βιοψίας και της καλλιέργειας και βάση της μακροσκοπικής εικόνας των αλλοιώσεων, χορηγήθηκε ενροφλοξασίνη υποδορίως (5 mg/kg SID). Ταυτόχρονα με την έναρξη χορήγησης ενροφλοξασίνης, παρουσιάστηκαν αναγωγές.
  • Διενεργήθηκε βαριούχο γεύμα και λήψη ακτινογραφημάτων σε χρόνο 0, 5’, 30’, 90’, 210’, 360’, 720’ (Εικόνα 1). Τα ακτινογραφήματα κατέδειξαν υποκινητικότητα του πεπτικού σωλήνα και σύνδρομο καθυστερημένης κένωσης (λειτουργική υποκινητικότητα).

Ελκωτική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Ελκωτική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Ελκωτική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Ελκωτική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Ελκωτική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Ελκωτική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Ελκωτική κολίτιδα σε γαλλικό μπουλντόγκ

Εικόνες 1 έως 7. Ακτινογραφήματα στους χρόνους 0’, 5’, 30’, 90’, 210’, 360’ και 720’ έπειτα από κατανάλωση βαριούχου γεύματος.

Αποτελέσματα βιοψιών και καλλιεργειών

  • Στόμαχος και λεπτό έντερο: απουσία αλλοιώσεων
  • Παχύ έντερο: βλεννογόνος, μέτρια προς σοβαρή πολυεστιακή, χρόνια ενεργός, ελκωτική φλεγμονή με παρουσία PAS θετικών μακροφάγων, που είναι παθογνωμονικά της ιστιοκυτταρικής/ ελκωτικής κολίτιδας.
  • Καλλιέργεια ιστοτεμαχίου παχέος εντέρου: παρουσία στελεχών Ε. coli και Proteus mirabilis, ανθεκτικών στις κινολόνες (ενροφλοξασίνη και μαρμποφλοξασίνη), με ευαισθησία στην αμοξυκιλλίνη – κλαβουλανικό.

Διάγνωση

Ιστιοκυτταρική/ ελκωτική κολίτιδα με ανθεκτικότητα στις φλουοροκινολόνες (ενροφλοξασίνη-μαρμποφλοξασίνη).

Θεραπευτικό πρωτόκολλο

  • Αμοξυκιλλίνη- Κλαβουλανικό 17,5 mg/kg BID (Synulox, Pfizer) για 5 μήνες
  • Μεσαλαζίνη 12.5 mg/kg BID (Salofalk, Galenika) για 20 ημέρες
  • Μετοκλοπραμίδη 0.3 mg/kg BID (Primperan, Sanofi-Aventis) για 20 ημέρες
  • Διαιτητικά μέτρα με χορήγηση υποαλλεργικού σιτηρεσίου

Εξέλιξη

Βελτίωση της σύστασης κοπράνων, της συχνότητας των κενώσεων, απουσία αίματος και αύξηση σωματικού βάρους μέσα σε μία εβδομάδα από την έναρξη της αγωγής.

 Χρήσιμες πληροφορίες

  • Η ιστιοκυτταρική/ελκωτική κολίτιδα εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρούς-ενήλικους σκύλους, των φυλών Boxer και French Bulldog και συνδέεται με λοίμωξη από εντεροδιηθητικά στελέχη της E. coli.
  • Για την ιστιοκυτταρική/ ελκωτική κολίτιδα προτείνεται θεραπεία με ενροφλοξασίνη για 2-6 μήνες μέχρι πλήρους αποδρομής των συμπτωμάτων.
  • Σε περίπτωση υποψίας ιστιοκυτταρικής/ ελκωτικής κολίτιδας, συστήνεται η λήψη ιστοτεμαχίου για καλλιέργεια και αντιβιόγραμμα, ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα ανθεκτικότητας στις φλουοροκινολόνες.
  • Η παρασίτωση από Giardia δεν μπορεί να αποκλεισθεί επί αρνητικού αποτελέσματος των παρασιτολογικών εξετάσεων. Λόγω του βιολογικού κύκλου του παρασίτου συστήνεται η επανάληψη της κοπρανολογικής εξέτασης 3 φορές μέσα σε διάστημα 1 εβδομάδας.